Istnieje od stworzenia świata, czyli od chwili pojawienia się szatana ( węża starodawnego) w raju i od chwilowego wypędzenia Adama i Ewy oraz diabła z szatanem ( Rdz 3,1-24; Ap 20,2-3), a także bożka zazdrości, nienawiści, złości, pychy z raju na Ziemię. Polega ono na tym, że ludzie ciągle przebywają na wygnaniu, cierpią na głód i zarazę, prowadzą wojny i potem umierają ( Ap). Skończy się w dniu Apokalipsy, który będzie tak długi jak tysiąc lat ( Ez 4,6). "Wielka nierządnica" (która jest "kluczem Dawida", świecznikiem 7-ramiennym Ap 1,17-20;3,7) będzie wchodzić w stan śmierci klinicznej, to pojawi się Jezus Eliasz i poprowadzi ją ( Mk 9,4;1 Tes 3,11). Wtedy "spłonie" oblubienica z Jezusem Oblubieńcem, czyli umrze w Nim (wyjdzie za mąż za Niego) i się nigdy nie obudzi na Ziemi ze śmierci klinicznej ( PnP 2,8-14). Wtedy umrze Śmierć i Otchłań, i utworzy się wieczne Królestwo Mesjańskie Niebieskie w Jerozolimie Niebiańskiej ( Ap 20-22). W dniu Apokalipsy zniknie z powierzchni Ziemi państwo Izrael w całości, ponieważ stanie się częścią królestwa mesjańskiego, które będzie w Niebie, a nie na Ziemi. Dlatego wszyscy ludzie są wybrani i są zwycięzcami, bo powrócą do Boga z ziemskiego wygnania i będą odbywać 4 kary wieczne ( Jr 15,2).